Thursday, March 9, 2017

Selam Can! Bugün sen oku diye buraya geldim!

Ne kadar uzun zaman olduysa o kadar pişman hissettim. Ama sen daha az uyuyordun. Ve çok daha fazla konuşuyordun. Seninle konuşacaklarım yaşayacaklarım, yazacaklarımdan çok daha fazlaydı. Kucağıma sığmadığın gibi ikimizi yazma fikri zamana sığmıyordu. Kocaman oldun. Kime göre neye göre? 5 yaşına göre belki 2 yaşına göre... Bilmiyorum ama büyüdün aklın kocaman kalbin kocaman. Sen artık benim dostum arkadaşım oldun. Anlatınca anlayan, fikrime fikrini ekleyen bişi oldun. Bundan sonra burada en azından 'kendini görmeni' ve okumanı sağlamayaca çalışacağım. Madem yıllar sonra buraya kadar yazdıklarım ve koyduklarım sana bişi ifade ediyor, o zaman bırakmak yok. 
Buradan devam. Seni seviyorum benim canım yavrum.







Saturday, August 16, 2014

Pigeon/Golden Gate/Let him free!

Kitaptaki pigeon SF'teki Bay Area Discovery Museum'da karşısına çıktı. Kucaklaştı sarıldı galiba onun gazıyla boru diil 1 yıl öncesini hatırlamaya çalışıorum bu pozları verdi.
http://www.baykidsmuseum.org bu arada okuyan falan varsa buyursun linki. Bir çocuğun en az 2 gününü harika geçirebileceği bir yer arıyorsanız ve yolunuz San Fran'a düşerse Golden Gate manzaralı bir çocuk müzesi..b






Lunaparkta dans! Ritmini yediğim insan!

video

Aradan kaynak fotolar!


Bunlar tam bugünün fotoları. Ben tekrar geriye dönüp ucundan kenarından kronolojik sıra yakalayabilirim. Ve sen falan okurken takip edebilirsin ama elimde bunlar hemen vardı ve koydum. Ve evet aşağıdaki haline bakınca tam bugünlerde yüzme dersleri aldığın ve su üstünde durmaktan öte bayağı yüzme insanı olmaya dönüşecek olduğun hissiyle yaşıyorum. So close :)




Ben şimdi tam olarak nerede doğdum anne?

Geçen yaz bir güzel Thassos tatili. Sonra da US/California Can doğduktan sonra ilk defa. Yani 4.5 sene sonra mı evet. Geçen yazsa evet. San Diego Zoo, Legoland, 16 saat uçuş ve sonra 8 saat araba yolculuğuyla da San Francisco... Şimdi bile tek cümle içinde bitmediği için yazarken geriliyorum. Ama hiç de öyle zorlu geçmedi. Süperdin beybi. Harika bir performans. Anavatanına gitmiş nerden aldığını bilmediğim o topraklarına dönen gurbetçinin özgüven hali... En çok da gittikten ve döndükten sonra hala süren hayaller ve gerçeklerle karışık macera anlatma hali... Onu orda görmüştük di mi anne? Gördüklerinin teyidi. Görmediklerinin de... Tahta merdivenli otel. Düğmesine basınca renkli mısır gevreği püskürten alet... Bu hafızada iz bırakan mini minik detaylar çok eminim Legoland'deki detaylarladan daha güçlü... 







Kamp kurmuş biri var anne evimizde! Kim? Bak köşedeki salyangoz.

Bi kere bu aşağıdaki fotoların üzerinden bir kış geçti. Ben kışın hemen başında bunları bir klasöre toplamış sonra da kendilerini nadasa bırakmışım. Bu nadasta neler oldu neler. Can okulun ikinci yılına gitti bitirdi. Bence harika bir yıl geçirdi. İlk seneyle ilgisi olmayan süper adapte falan. Sonra aralarda tatillere gidildi.. Hasta masta olundu ve ne mutlu bize ki, standart grip zor zibiller dışında bir sorun yaşanmadı. Çok tatlı ve ilk dev kutlamalı (1 yaş dışında) doğum günü yapıldı. Güliz ile tanışıldı. Çok güzel bir arkadaşlık kuruldu. Unutulmayan rutine giren ve özlenen ve aranan arkadaşlıklar kuruldu. Ohhoo daha neler. Ben bunu özet özet de olsa yakalar mıyım. Taahüt yok. Kendime de ortama da...








Üüff peki!

Kendimi dövmeyeyim dedim ne kadar zamandır yazmadığıma dair ama foto yüklemeyi bile nasıl yapacağımı unuttuğumu fark edince yuhhh dedim. 
Bu ÜFFF PEKİ ise sevgili Can'ın kendini nasıl ifade ettiğinin son hali. Kendi istemediklerinin aslında istense iyi olabileceğini fark ettiğinde, evet hayatta benden başkalarının da kuralları var ve galiba hepimiz kendi huzur ekosistemimizi kursak iyi olacak ayrımına vardığından beri yani 3 ay kadardır ÜF PEKİ diyor. Üf tarafıyla redderken en azından reddetim işte derken PEKİ tarafıyla yola ama her türlü yola çıkılabilecek harika bir yavru/evlat/arkadaş ve bir sürüleri daha olduğunu bana anlatıyor. Öyle çok evrilip duruyoruz ki, anlatamam.