Wednesday, May 27, 2009

Eli.



Patili koldan uzanan poğaçaya benzeyen ama yenmeyen, yense de hiç fena olmayan eli. Şimdi sıkı sıkı parmakları tutan, tırnaklarının kesilmesi ömürden ömür götüren, eldiven giyerse ekşimik gibi kokan eli.

Hıım.



Hafta hafta cocugun gelisimi kitabinda dio ki oyle orasi gelissin bu motor kasi kasilsin diye ugrasmayin siz onu sevin ve yedirin...
İlk sene ihtiyaci olan sey sadece bu... Ama sonra da her gün tummytime yapsin objelere ulassin dio. Ben daha dakka bir gol bir ikilem anne oldum. Yani OSS ne yalan bi sinav ama gunde 100 soru cozulecek gibi bisi... Derin nefes.

Hayir yemiyorum...



A valla çocuğun kitap yiyen halini çekmemişim. Ama yiyo... Burda da bakiyo falan. Tummytime.

Kitap en iyi tost!




Can kitap yiyo. ilk kitabini yiyerek beslenio. Kucuk fil büyük fil oyun moyun yalan. Kitap iyi dost ama sanki bir tost.
Isır misir dur. ilerleyen fotolarda yeme planlarini göreceksiniz. bu pozlu hali.